Yunan yönetmen Yorgos Lanthimos'un imzasını taşıyan Dogtooth (Kynodontas), 2009 yılında vizyona girerek izleyiciyi rahatsız edici bir aile distopyasıyla baş başa bıraktı. Film, kontrol manyağı bir baba ve itaatkar bir annenin, üç yetişkin çocuklarını geniş, çitlerle çevrili aile arazisinde hapsederek sürdürdüğü sapkın bir deneyimi konu alır. Çocuklar, dış dünya hakkında tamamen yanlış bilgilerle beslenir; 'deniz' bir koltuk türü, 'zombi' küçük sarı bir çiçektir. Gerçeklik, ebeveynlerin keyfi ve manipülatif kurallarıyla yeniden yazılmıştır.

Lanthimos'un soğuk, mesafeli ve klinik yönetmenlik tarzı, bu kapalı sistemin ürkütücülüğünü son derece etkili bir şekilde perdeye yansıtır. Oyunculuklar, özellikle çocukları canlandıran oyuncuların robotik ve öğrenilmiş davranışları, sistemin onları nasıl birer nesneye dönüştürdüğünü gözler önüne serer. Film, dilin bir kontrol aracı olarak kullanılması, aile içi şiddetin normalleştirilmesi ve bireyin özgür iradesinin sistematik olarak yok edilişi gibi güçlü temaları işler.

Dogtooth, geleneksel bir anlatı sunmaz; seyirciyi rahatsız eder, sorgulatır ve üzerinde uzun süre düşündürür. Cannes Film Festivali'nde Belirli Bir Bakış ödülünü kazanarak uluslararası alanda büyük ses getirmiş, Lanthimos'un kendine özgü sinema dilinin habercisi olmuştur. Otorite, özgürlük ve gerçeklik algısı üzerine sert bir parça arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken, unutulması zor bir başyapıttır. Distopik atmosferi ve sembolik anlatımıyla, izleyiciyi kendi dogmalarını sorgulamaya davet eder.