Guillermo del Toro'nun yönetmen koltuğuna oturduğu ilk uzun metrajlı filmi olan Cronos (1992), fantastik korku türüne benzersiz ve şiirsel bir bakış açısı getiriyor. Film, 16. yüzyılda yaşamış bir simyacı tarafından yaratılan, ölümsüzlük vaat eden gizemli 'Cronos' cihazının, 20. yüzyıl Meksika'sında antikacı Jesús Gris (Federico Luppi) ve torunu Aurora'nın (Tamara Shanath) hayatına girmesiyle başlar. Cihazı keşfeden Jesús, gençleşmenin ve olağanüstü güçlerin cazibesine kapılır, ancak bu arzu bedensel ve ruhsal bir dönüşümü de beraberinde getirir.

Cronos'un peşinde olan sadece Jesús değildir. Zengin ve acımasız iş adamı De la Guardia (Claudio Brook) ve sadık yeğeni Angel (Ron Perlman), cihazı her ne pahasına olursa olsun ele geçirmeye kararlıdır. Bu takip, gerilimi tırmandıran bir kovalamacaya dönüşür. Del Toro, vampir mitini yeniden yorumlarken, geleneksel korku öğelerini aile bağları, yalnızlık, açgözlülük ve ölümlülük temalarıyla harmanlıyor. Federico Luppi'nin Jesús rolündeki naif ve trajik performansı ile Ron Perlman'ın kötücül ve aynı zamanda gülünç Angel karakteri, filmin unutulmaz yanları arasında yer alır.

Cronos, sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda görsel bir şölendir. Del Toro'nun karakteristik estetiği, gotik unsurlar ve sıcak renk paletleriyle bu ilk filminde bile kendini gösterir. Mekanlar ve detaylar, hikayenin büyüsünü güçlendirecek şekilde özenle kurgulanmıştır. Film, yönetmenin daha sonraki çalışmalarında (Şeytan'ın Sırtı, Pan'ın Labirenti) daha da geliştireceği temaların ve görsel dilin temelini atmaktadır. Hem korku severler hem de sanat sineması takipçileri için izlenmesi gereken, özgün ve dokunaklı bir başyapıt olan Cronos, ölümsüzlük arayışının bedelini sorgulatan zamansız bir hikaye sunuyor.